Ik ben het niet waard, ik kan het niet, ze zijn beter af zonder mij… In ieder van ons schuilen bewust of onbewust overtuigingen die ons helpen of ons belemmeren. Overtuigingen die voortkomen uit ervaringen die we hebben opgedaan in ons leven, of die onze voorouders hebben opgedaan en die overgedragen zijn aan ons. Ervaringen die zich als het ware hebben vastgezet in ons, en waar we iedere keer weer bij terugkomen.

Totdat… we deze aan gaan kijken. We ermee gaan werken. We leren onderscheid te maken tussen overtuigingen die ons werkelijk helpen, en overtuigingen die ons stagneren. We stoppen ermee te vechten of lopen er niet meer voor weg, maar kijken het in de ogen aan.

 “De mooiste paddestoelen groeien uit de rotste bomen“

Deze zin schreef ik ooit een keer op, toen ik alleen en vastend in de natuur zat. Nog steeds geloof ik er heilig in. Voor mij gaat deze zin over dat het juist de elementen in ons zijn, de ervaringen, overtuigingen of kanten van onszelf waar we het liefste van weglopen, die de grootste schatten bevatten. Juist door ze tegemoet te treden en ze aan te kijken worden ze een bron van kracht, waardoor we groeien als persoon.

Deze reis naar binnen is uniek voor ieder, en tegelijkertijd heeft iedereen deze te maken. Althans, wanneer je wat volwassen in het leven wilt staan. Mildheid, compassie en vertrouwen zijn essentieel in deze reis. Evenals durf en lef. Het leven vraagt om geleefd te worden, niet afgeleefd! Wat een reis!

Ik werk veelal met (familie)opstellingen, omdat deze zo’n aanspraak maken op je gevoelsleven, dat ze voorbij je huidige overtuigingen, ideëen en patronen gaan. Ze laten je kennismaken met een nieuwe wereld vol met mogelijkheden. Kan je je dat niet voorstellen? Kom vooral langs, dan laat ik je graag kennismaken met wat er allemaal mogelijk is. Ook voor jou.